Zmarł harcmistrz Aleksander Sekulski

W wieku 92 lat odszedł hm. Aleksander Sekulski, wieloletni drużynowy, komendant i działacz gnieźnieńskiego hufca, który wychował wiele pokoleń młodzieży, angażując się w działalność organizacji do ostatnich dni swojego życia. Komenda hufca ogłosiła miesięczną żałobę.

Harcmistrz Aleksander Sekulski był znanym i, pomimo wieku, wciąż aktywnym harcerzem, także uczestniczącym w różnych wydarzeniach patriotycznych, organizowanych na terenie Gniezna. Przy każdej z tych okazji dumnie nosił na sobie mundur harcerski, dając także swoją postawą przykład wielu młodszym pokoleniom. Niespełna rok temu otrzymał on tytuł Honorowego Obywatela Miasta Gniezna. Dzisiaj komenda Hufca ZHP Gniezno poinformowała o jego odejściu na Wieczną Wartę. 

– Druh Olek pozostał wierny harcerskiej służbie do ostatnich dni swojego życia. Nieprzerwanie angażował się w działalność instruktorską, organizował spotkania harcerskich seniorów i starszyzny, a także aktywnie uczestniczył w życiu Hufca Gniezno, dzieląc się swoim doświadczeniem, mądrością i pamięcią o historii harcerstwa. Był dla kolejnych pokoleń instruktorek i instruktorów autorytetem, świadkiem i strażnikiem wartości, którym służył przez całe życie — cicho, konsekwentnie i z głębokim poczuciem odpowiedzialności – napisano w pożegnaniu. Komendantka Hufca ZHP Gniezno ogłosiła żałobę w organizacji trwającą do 21.01.2026 r.

– Harcmistrz Aleksander Sekulski na trwałe zapisał się w historii Gniezna jako ikona gnieźnieńskiego harcerstwa, strażnik pamięci o Powstaniu Wielkopolskim oraz inicjator wielu działań upamiętniających ważne wydarzenia i postacie związane z dziejami miasta. Jego aktywność wykraczała daleko poza struktury harcerskie – był obecny tam, gdzie potrzebna była troska o lokalną tożsamość, tradycję i wspólnotę – napisano na stronie Urzędu Miejskiego.

Pogrzeb odbędzie się w sobotę 27 grudnia o godzinie 11:30 na cmentarzu przy ul. Witkowskiej w Gnieźnie.

Harcmistrz Aleksander Sekulski (Czarny Sęp) ur. 12 grudnia 1933 r. w Gnieźnie, wstąpił do harcerstwa 20 kwietnia 1945 roku i po okresie próbnym rozkazem z dnia 15 maja 1945 r. przyjęty do 3 Drużyny Harcerzy im. Henryka Sienkiewicza przy Szkole Powszechnej nr 1 w Gnieźnie. Przyrzeczenie Harcerskie złożył 20 września 1945 r. na ręce hufcowego hm. Franciszka Szeszuły. Stopnie harcerskie zdobył w latach: młodzik – 1945, wywiadowca – 1946, ćwik – 1948, przewodnik -1958, podharcmistrz – 1962, harcmistrz – 1964.
W 1947 r. przechodzi do 13 Drużyny Harcerzy im. Stefana Żeromskiego przy węźle PKP w Gnieźnie, gdzie pełni funkcję zastępowego i gospodarza drużyny. 1 października 1949 r. zostaje drużynowym 2 Drużyny Zuchów przy Szkole Powszechnej nr 2. Funkcję tę pełni do czasu przejęcia harcerstwa przez ZMP (Związek Młodzieży Polskiej) tj. do marca 1950 r. Po odbyciu służby wojskowej wraca do harcerstwa przyjmując w 1958 r. funkcję drużynowego 13 Drużyny Harcerzy im. Adama Mickiewicza przy Szkole Podstawowej nr 4 w Gnieźnie. Jako że w drużynie jest wielu harcerzy z rodzin kolejowych doprowadza do zmiany patrona na Stefana Żeromskiego przejmując tradycje drużyny kolejowej. Pod jego komendą drużyna rozrasta się i w 1959 r. tworzy szczep, który w 1963 r. przyjmuje imię Powstańców Wielkopolskich, skupiający z biegiem lat ponad 700 członków w 10 drużynach oraz krąg instruktorski. W 1963 r. w hufcu następuje zmiana numeracji drużyn. Drużyna przy Szkole nr 4 otrzymuje nr 1 i imię LECH, co skłania do kontynuacji tradycji pierwszej drużyny z lat międzywojennych.

Z inicjatywy druha Olka w 1964 r. I Szczep, jako pierwszy w Gnieźnie otrzymuje sztandar, który potajemnie zostaje poświęcony przez księdza Jankowskiego w Jarocinie. W latach 1972 – 74 był Komendantem Gminnego Związku Drużyn w Gminie Gniezno. W 1974 r. wobec zarzutów postawionych przez Dyrekcję Szkoły, że nie należy do PZPR rezygnuje z prowadzenia harcerstwa w tym środowisku. Nie zostaje jednak bezczynny. Tworzy przy Komendzie Hufca Krąg Instruktorski LECH, w skład, którego wchodzą instruktorzy, którzy wraz z nim opuścili 1 szczep. W latach 1982-83 pełnił funkcję drużynowego 23 Drużyny Harcerzy Starszych przy Liceum Medycznym w Gnieźnie.

W wyniku powstania szkoły na PKP w 1986 r. reaktywuje 13 Kolejową Drużynę Harcerzy przy Lokomotywowni w Gnieźnie będąc jej drużynowym do 1996 r. W 1997 r. projektuje i funduje sztandar 13 drużyny, który zostaje wręczony „Błękitnej Trzynastce” na Cmentarzu Wojennym pod Monte Cassino, podczas wyprawy drużyny do Włoch na uroczystości 200-lecia powstania „Mazurka Dąbrowskiego”. W 1990 r. doprowadził do poświęcenia „Pomnika Harcerskiej Pamięci”, które to nastąpiło podczas VI Ogólnopolskiego Złazu Kolejowych Drużyn Harcerskich, którego również był organizatorem. W 1994 r. stworzył Krąg Starszyzny Harcerskiej, którego obecnie jest jego przewodniczącym.
Obok bezpośredniej pracy z młodzieżą druh Aleksander Sekulski pełnił szereg innych funkcji. Mianowicie: w latach 1962-72 był członkiem komendy hufca, 1972 – 1982 zastępcą komendanta hufca a 2009 – 2011 komendantem Hufca Gniezno. W latach 1973 – 94 przewodniczącym Komisji Kształcenia i Stopni Instruktorskich, a 1984-86 Przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Hufca.
Od 2009 był przewodniczącym Komisji Historycznej.

Równocześnie zaangażowany był w pracy na szczeblu chorągwi, gdzie w latach 1970-74 był członkiem Rady Chorągwi; 1975 – 1979 członkiem zespołu Komendy Chorągwi do spraw ekonomicznych, a w latach 2004 – 2008 działa w zespole d/s wychowania duchowego.

Przez wiele kadencji wybierany był do Komisji Rewizyjnej Chorągwi, gdzie kolejno był jej członkiem, zastępcą przewodniczącego i przewodniczącym. W 2008 roku zostaje wybrany w skład komendy Wielkopolskiej Rady Seniorów, jako kronikarz, a od 2012 r. pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego, z której to zrezygnował w 2018 r. Jest członkiem kapituły Honorowej Odznaki „Wielkopolskim Seniorom i Starszyźnie ZHP”.

W 1972 i 1993 r. był delegatem na Zjazd ZHP. Po wprowadzeniu szkoły 8 klasowej w zespole Głównej Kwatery pracował nad programem stopnia „odkrywca” dla harcerzy z klas 8. Podczas światowego Zlotu Harcerstwa „Gniezno 2000” organizował oprawę Mszy Św. odprawianej dla uczestników Zlotu na Placu św. Wojciecha.

Druh Aleksander był współorganizatorem budowy oraz inicjatorem poświęcenia „Pomnika Harcerskiej Pamięci”. Z jego inicjatywy i projektu wmurowano tablice pamiątkowe z okazji 70-lecia harcerstwa Wielkopolskiego i Światowego Zlotu Harcerstwa „Gniezno 2000” na kościele p.w. św. Jerzego oraz na 100 lecie powstania skautingu w Gnieźnie na Szkole Podstawowej nr 1 przy ul. św. Jana 2, a także obelisk ku czci Ksawerego Zakrzewskiego – współorganizatora skautingu w Wielkopolsce w Goślinowie gm. Gniezno.
Obok zaangażowania w ZHP działa również w Towarzystwie Pamięci Powstania Wielkopolskiego 1918/19, Polskim Towarzystwie Numizmatycznym i Polskim Towarzystwie Turystyczno – Krajoznawczym, pełniąc tam odpowiedzialne funkcje.

W uznaniu swojej działalności został odznaczony wieloma odznaczeniami i wyróżnieniami na szczeblu krajowym, wojewódzkim, lokalnym oraz organizacyjnym. Wśród nich najważniejsze to: Brązowy (1979) i Złoty Krzyż Zasługi (1984), Medal Rady Postępu Pedagogicznego (1972), Medal Zasłużony dla Szkoły (1981), Medal Komisji Edukacji Narodowej (2007), Medal Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej (srebrny – 1983, złoty – 2000), Odznaka za Zasługi dla Związku Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych (2003), Odznaka Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej (1964) oraz Srebrny (1983) i Złoty (2000) Medal Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej, Za Zasługi w Rozwoju Województwa Poznańskiego (1973 i 1983), Zasłużony dla Województwa Wielkopolskiego (2016), Krzyż Za Zasługi dla ZHP (1971), Złoty Krzyż za Zasługi dla ZHP (1987), Odznaka za Zasługi dla Wielkopolskiej Organizacji ZHP (1974), Złota Odznaka Harcerska Służba Ziemi Poznańskiej (1981), Odznaka Harcerska Służba Wielkopolsce (1999), Honorowy Tytuł „SENIOR ZHP” (1995), Medal XII Wieków Gniezna (1964), Odznaka Za Zasługi dla Miasta Gniezna, Pamiątkowy Medal Miasta Gniezna, Medal Milenijny Zjazdu Gnieźnieńskiego (2011), Medal Koronacyjny (2016), Medal Jubileuszowy (2023).

Ukoronowaniem wieloletniej służby druha Aleksandra Sekulskiego dla miasta i jego mieszkańców było nadanie mu tytułu Honorowego Obywatela Miasta Gniezna. Decyzją Rady Miasta Gniezna wyróżnienie to zostało przyznane podczas uroczystej Sesji Rady Miasta, która odbyła się 28 grudnia 2024 roku, stanowiąc wyraz najwyższego uznania dla jego nieocenionego wkładu w wychowanie młodych pokoleń, pielęgnowanie pamięci historycznej oraz budowanie tożsamości lokalnej wspólnoty.