Śródmieście jest największym „centrum handlowym” Gniezna – przy samych ulicach znajduje się ponad 500 punktów sklepowych, nie licząc tych, które znajdują się na podwórkach. Mimo to około jednej piątej tych lokali stoi pusta. Policzyliśmy i sprawdziliśmy, jak wygląda sytuacja – które ulice są „oblegane”, a na których niemal hula wiatr i widoczne są puste witryny. Zanim jednak ktoś skomentuje, trzeba wprost powiedzieć – problem jest złożony, a czynników na to wpływających jest sporo. Co istotne, nikt nie próbuje znaleźć sposobu, jak wesprzeć tę działalność – ani na „samej górze”, ani też jak oddolnie zmobilizować środowisko przedsiębiorców. 

Jeszcze w grudniu zapadnie wyrok w sprawie pobicia dziecka, które miało miejsce w styczniu 2025 roku. Dziś dobiegła końca rozprawa tocząca się przed Sądem Rejonowym w Gnieźnie, a po raz ostatni głos w sprawie zabrały strony, w tym sami oskarżeni. Główny sprawca przyznał, że żałuje tego, co się stało i chce, by jego była partnerka została uniewinniona.

Niewielki przedmiot może nieść duży ładunek historii. W tym przypadku jest wymownym symbolem końca dwudziestu lat niepodległości II Rzeczypospolitej w lokalnym wydaniu. To pieczątka, przechowywana w prywatnych zasobach, na której – dosłownie – zatrzymał się czas. Po raz ostatni została użyta 4 września 1939 roku i tak spakowana, trafiła gdzieś daleko od Gniezna, gdzie minęły lata, zanim została znaleziona.

Wśród tysięcy grobów, znajdujących się na cmentarzu przy ul. Witkowskiej, znajduje się jeden, bardzo niepozorny, który nie pasuje do tego miejsca. Krzyż, który się na nim znajduje świadczy, że osoba w nim spoczywająca zmarła w 1861 roku. Tego cmentarza jednak jeszcze wtedy tu nie było, a sam grób… jest przeniesiony z innej nekropolii. To miejsce spoczynku Ignacego Chotomskiego, weterana wojsk polskich z czasów, kiedy trwała walka o przywrócenie naszego kraju na mapy świata.