Pożegnano druha Olka. Harcmistrz Aleksander Sekulski był częścią harcerskiej tożsamości

W sobotnie południe na cmentarzu przy ul. Witkowskiej w Gnieźnie odbyły się uroczystości pogrzebowe harcmistrza Aleksandra Sekulskiego. W ostatniej drodze towarzyszyli mu licznie zgromadzeni harcerze, instruktorzy, władze miasta i powiatu oraz przedstawiciele lokalnych instytucji. Wszyscy przybyli oddać hołd jednej z najbardziej rozpoznawalnych postaci gnieźnieńskiego harcerstwa.

Mszy świętej żałobnej przewodniczył bp Radosław Orchowicz wraz z koncelebrującym ks. Wojciechem Orzechowskim, kapelanem gnieźnieńskiego hufca. W kaplicy, oprócz bliskich i harcerzy, pojawiły się także poczty sztandarowe.

Po zakończeniu liturgii, uczestnicy udali się wraz z urną na miejsce wiecznego spoczynku druha Olka, jak go często wielu nazywało. Poza zastępem, nie zabrakło także wielu dawnych harcerzy oraz osób, które wiele zawdzięczały harcmistrzowi.

Nad grobem, po modlitwie ostatniego pożegnania, głos zabrał prezydent Michał Powałowski, podkreślając wieloletnie zaangażowanie zmarłego w życie lokalnej wspólnoty i pielęgnowanie pamięci historycznej – szczególnie powstania wielkopolskiego, którego 107. rocznica przypada akurat dzisiaj. Wystąpienia przedstawicieli Hufca ZHP Gniezno oraz starszyzny harcerskiej miały osobisty i pełen wzruszenia charakter, przywołując postać druha Olka jako mentora, wychowawcy i autorytetu, wskazując iż nie był on tylko jedną z postaci w historii, ale częścią harcerskiej tożsamości. Po tym urnę z prochami złożono w grobie.

Aleksander Sekulski (ur. 12 grudnia 1933 r. w Gnieźnie – zm. 21 grudnia 2025 r. w Gnieźnie) był jednym z najwybitniejszych instruktorów ZHP w Wielkopolsce, związanym z harcerstwem nieprzerwanie od 1945 roku. Pełnił funkcje drużynowego, komendanta, instruktora i działacza wychowawczego, kształtując kolejne pokolenia młodzieży w duchu służby, patriotyzmu i odpowiedzialności. Był wieloletnim działaczem Hufca ZHP Gniezno, m.in. zastępcą komendanta, komendantem hufca, przewodniczącym Komisji Historycznej oraz inicjatorem i opiekunem wielu przedsięwzięć upamiętniających historię harcerstwa i regionu. Szczególne miejsce w jego działalności zajmowało pielęgnowanie tradycji Powstania Wielkopolskiego oraz praca ze środowiskami instruktorskimi i seniorskimi. Aktywny był także poza strukturami ZHP, działał m.in. w Towarzystwie Pamięci Powstania Wielkopolskiego, PTTK oraz Polskim Towarzystwie Numizmatycznym. Za swoją wieloletnią służbę został odznaczony licznymi medalami i wyróżnieniami państwowymi, samorządowymi i harcerskimi. W 2024 roku otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Gniezna jako wyraz najwyższego uznania dla jego dorobku i postawy życiowej.