W co wierzymy

Niektórzy uczeni do niedawna przypuszczali, że ludzkość pierwotna żyła z początku w stanie półzwierzęcym, wskutek czego nie miała pojęcia o Bogu, innymi słowy nie posiadała żadnej religii.

Badania ostatnich czasów rzuciły wiele światła na zagadnienie religijności narodów i wielokrotnie wykazały, że nie było i nie ma na kuli ziemskiej narodu lub plemienia, które by nie wierzyło w istnienie jakiegoś bóstwa i nie oddawało mu jakieś religijnej czci. Oczywiście wyobrażenia dzikich lub półdzikich plemion różniły się i różnią bardzo od wierzeń człowieka kulturalnego i jego pojęć o jedynym Bogu.

Wyraz religia w znaczeniu przedmiotowym oznacza zbiór prawd, obowiązków i obrzędów, które określają stosunek człowieka do Boga oraz podają sposób oddawania należnej czci. Nie tylko współcześnie, bo i w przeszłości, praktykowanie religii natrafiało i natrafia na pewne trudności. Duże wymagania (jak doskonalenie moralne, wyrzeczenie się tego wszystkiego, co uwłacza jego godności moralnej, służba Boża w niedziele i święta, przyjmowanie sakramentów świętych) jakie religia stawia wiernemu bez wątpienia wymaga ofiary czy wyrzeczenia się swych zachcianek i upodobań. Na tę ofiarę wierny musi się zdobyć, jeśli chce być religijnym. Jednak być obecnym w niedzielę w kościele bez wewnętrznego skupienia i nabożeństwa serca, odmawiać modlitwy nie myśląc o ich treści, wykonywać tylko zewnętrzne normy religijne, nie stając się wewnątrz lepszym człowiekiem, to nie jest prawdziwa religijność.

Co jest przyczyną tej ogólnej wiary? Czy wiara jest kłamstwem i pomyłką, czy też opiera się na tej niezbitej prawdzie, że istnieje Bóg, który stworzył świat i nim rządzi? Czym jest praktykowanie religijności? Odpowiedź na te pytania jest rozległa i wymaga większego wykładu, jednak bez wątpienia wszystko w tej materii wynika z przekonań ludzkich. Te zaś mogą być błędne; innym musi odpowiadać prawda. Warto tu zaznaczyć, że przekonania ludzkie mogą pochodzić z trzech rozmaitych źródeł: z poznania zmysłów albo z poznania porządku moralnego albo z poznania rozumu. Poznanie zmysłów mogą się jednak mylić i prowadzić do błędnych wniosków. Na szczęście podlegają rozumowi, który je temperuje, poprawia i oświeca pod wpływem chrześcijańskiego doskonalenia. Podobnie serce ludzkie, które może błądzić, a umysł przyprowadza je do porządku i kieruje nim w stronę prawdy oraz wiary w jedynego Boga, Któremu prawdziwy katolik oddaje we wszystkim swą wolę i należną cześć.

W niedzielę, 7.grudnia 2025r. o godz. 16.00 przy pomniku Opatrzności Bożej modlić się będziemy różańcem św. za rodziny z Gniezna i z Polski, o moralne i duchowe nawrócenie się oraz by było jak najwięcej katolickich rodzin w naszej ojczyźnie.