Migawki z miasta – aspiracje turystyczne kontra małe akcenty „dobrego wrażenia”

Trzy miejsca na szlaku turystycznym w centrum Gniezna i trzy refleksje, zebrane w ostatnim czasie od różnych osób. Brakujący królik, puste płoty na budowie i gruz na Rynku – tak się nie buduje dobrego wrażenia o mieście. Małe, niepozorne sprawy i aspiracje do miana miasta turystycznego.

Czy mieszkańcom się to podoba, czy nie, turystom odwiedzającym Gniezno nasze miasto w znacznej części się podoba. Małe, dla wielkomiejskich kameralne, mające szansę na dwa dni pobytu na Szlaku Piastowskim. To wrażenie otrzymywane jest wśród właścicieli hoteli, przewodników czy sklepikarzy. Oczywiście, jak w każdym mieście, są też mankamenty, podobne do innych miast tej wielkości. To nie tylko opustoszałe witryny sklepowe czy wręcz całe budynki na ul. Tumskiej, ale też inne, jak np. nie w pełni dostępne atrakcje turystyczne.

Są też jednak i takie elementy, na które zwróciły uwagę nam osoby, które turystyką żyją, albo przynajmniej chcieliby, żeby miasto jednak cały czas robiło dobre wrażenie. A są kwestie, które pokazują, że nie wszyscy odpowiedzialni za ten stan rzeczy, mają podobne odczucia.

Idziemy od Placu św. Wojciecha – przy wejściu od strony ul. Łaskiego od dobrych kilku tygodni nie ma królika wojownika, jednego z elementów Traktu Królewskiego. Zamiast niego stoi słupek ostrzegawczy. Nieoficjalnie wiadomo, że pojechał na naprawę… urwanego ucha. Oficjalnie, na miejscu, nie ma o tym śladu. Turyści mogą więc go sobie szukać, bo nikt nie zdecydował się nawet zamieścić symbolicznej tablicy na płocie ze zdjęciem rzeźby uzbrojonego królika i, być może, żartobliwym tekstem typu: „Jestem raniony na bitwie, przebywam na rekonwalescencji, wrócę niebawem”. Turystom pozostaje więc smutny symbol ciągnących się remontów.

Pora ruszyć dalej, gdzie na ul. Łaskiego przez kilka miesięcy sezonu turystycznego ciągnęła się budowa kanalizacji. Inwestycja potrzeba, nikt nie kwestionuje, ale dlaczego nie wykorzystano tej okazji do poinformowania o pracach, zakresie, wadze przedsięwzięcia dla środowiska oraz – albo przede wszystkim – tego, co odkryto w tym miejscu? Podobno aspirujemy cały czas do miana Pierwszej Stolicy Polski, a znaleziono (ku zaskoczeniu urzędników!) sporo pamiątek z naszej średniowiecznej przeszłości. Można było sukcesywnie je prezentować, podtrzymując wartość tego hasła promocyjnego – długie płoty wokół budowy aż się o to prosiły (lub można było ustawić coś w pobliżu). Tak, jak to czasem robią w innych miastach. A były tylko przestoje na budowie, tajemnicze pozostałości z historii i zalewane podczas ulew wykopy.

Kolejna kwestia, już na szczęście uporządkowana, ale straszyła długi czas – gruz na fotościankach na Rynku. Leżał tak długo i czekał, aż ktoś skręci kostkę, zanim ktoś nam wskazał, że to dość fatalnie wygląda. Nie wiadomo jednak, jakim cudem tyle tego zebrało się w tym miejscu, ale wkrótce też zostało to uprzątnięte i zastąpione płytami chodnikowymi.

I jeszcze na koniec pewna refleksja z Parku Miejskiego, gdzie również za płotami trwającej rewitalizacji zamknięta została jedna z rzeźb Traktu Królewskiego (a docelowo dwie). Oczywiście, że jesteśmy obecnie poza sezonem turystycznym, ale kolejny powinien być już elementem przygotowań. Królik hokeista stoi tam w zapomnieniu, za płotami, a przecież obchodzimy aktualnie 100-lecie PZHT (o ironio). Mógłby chociaż, podobnie jak królik wojownik, pojawić się na planszy przy wejściu do parku, co by turysta nie błąkał się na pozamykanym zieleńcu.